Σαν Ένας . . .

Οι πόρτες ανοίγουν.
Χαμόγελα ευγενικά σε υποδέχονται.
Σε κλειδωμένα ντουλάπια αφήνεις ρολόγια,
κινητά τηλέφωνα, φωτογραφικές μηχανές, κάμερες.
Ο χρόνος δε μετράει πια.
Η σύγχρονη τεχνολογία παύει να υφίσταται.
Μένεις μόνος.
Μόνος μαζί με τους άλλους.
Άγνωστους άλλους.
Και οι άγνωστοι άλλοι μαζί με σένα.

Διαμεσολαβητές ντυμένοι στα μαύρα
σε καθοδηγούν στα λευκά δωμάτια προετοιμασίας.
Δεν ξέρεις τι να περιμένεις.
Προσπαθείς να μη σκέφτεσαι.
Προσπαθείς ν’ αφεθείς σε αυτό που συμβαίνει.

Έλενα Αντωνίου_Μια οκτάωρη διαδρομή, Λήψη - Επεξεργασία Φωτ. Ελένη_Στ_Μαυροπούλου

Έλενα Αντωνίου_Μια οκτάωρη διαδρομή, Λήψη – Επεξεργασία Φωτ. Ελένη_Στ_Μαυροπούλου

Δωμάτιο πρώτο: Ξύπνημα των αισθήσεων.
Ενεργοποίηση των μυών του προσώπου και της καρδιάς.
Τρίβεις τα χέρια σου και μεταδίδεις τη θερμότητάς τους στα μάτια,
στη μύτη, στο στόμα, στο μέτωπο, στο σαγόνι, στα μάγουλα, στα αυτιά.
Νιώθεις ότι έχεις πρόσωπο.
Αισθάνεσαι ότι είσαι ΠΡΟΣΩΠΟ.
Ξανατρίβεις τα χέρια σου και με τη ζέση τους
χτυπάς ελαφριά το στέρνο για να ζωντανέψεις την καρδιά.
«Έχω καρδιά. Και χτυπά. Ακόμα.», λέει ο ψίθυρος μέσα σου.

Δωμάτιο δεύτερο: Αφύπνιση του σώματος.
Κινητοποίηση κεφαλιού χεριών, ποδιών, κορμού.
Σύνδεση με το σπίτι στο οποίο κατοικεί η ψυχή σου.
Συνειδητοποίηση της φυσικότητας και παράλληλα
φθαρτότητας του υλικού σου σώματος.
Κάποτε το παραμέλησες.
Κάποτε το ωραιοποίησες.
Κάποτε.
Τώρα;

Δωμάτιο τρίτο: Ασκήσεις αναπνοής.
Εισπνοή – Εκπνοή.
Βαθειά, απαλά, χωρίς βία, χωρίς άγχος, χωρίς πίεση.
Απλά ΑΝΑ-ΠΝΕΕΙΣ.
Βρίσκεις το ρυθμό της ενέργειας που ρέει μέσα σου αδιάκοπα
από τη στιγμή της συλλήψεώς σου.
Μουσική μελωδία με παύσεις, διέσεις και κρεσέντα.
Ανακάλυψη του ηλεκτρισμού που σου δίνει ζωή.
Αόρατο ηχητικό κύμα παφλάζει στα νερά της ψυχής.
Άκου.

Τρία δωμάτια.
Λευκά.
Μπαίνεις μέσα μαζί με άλλους, ξένους, αλλά
εσύ συναντάς τον εαυτό σου.
Η ατομική προετοιμασία νου και σώματος ολοκληρώνεται.

Επόμενο στάδιο:
Οι διαμεσολαβητές σου δίνουν
να φορέσεις τα ακουστικά απομόνωσης ήχου.
Σου δείχνουν το δρόμο για να συνεχίσεις.

Ανεβαίνεις ένα φαρδύ διάδρομο, μην ακούγοντας τίποτα άλλο πέρα από
τον ελαφρύ κραδασμό των βημάτων σου και τον χτύπο της καρδιάς σου.
Ανεβαίνεις όπως επιθυμείς και ανεβαίνουν δίπλα σου και άλλοι.
Κάποια άγνωστη ντυμένη στα μαύρα
κατευθύνεται προς το μέρος σου μετωπικά.
Σου προσφέρει το χέρι της.
Το πιάνεις.
Σε κρατά.
Προχωράτε μαζί.

Φθάνετε σε ένα μεγάλο χώρο γεμάτο ανθρώπους.
Παρατηρείς κάθε άντρα, κάθε γυναίκα
μπροστά και γύρω σου με ανοιχτούς οφθαλμούς.
Βλέπεις τον καθένα να κάνει κι από κάτι.

Κάποιοι κάθονται σε τραπεζαρίες και κάνουν
διαλογή – καταμέτρηση κόκκων ρυζιού από κόκκους φακές.
Βάζουν στόχο, στόχο να ΕΙΝΑΙ σε ενεστώτα χρόνο,
στόχο να επιτύχουν το σκοπό,
στόχο να δοκιμαστεί η δύναμη της θέλησης και της απόφασης.

Κάποιοι άλλοι κοιμούνται σε πλαϊνά ράτσα.
Παραδίδονται στο Μορφέα χωρίς ρολόγια και υποχρεώσεις.
Δεν τους κυνηγάει κανείς.
Χάνονται στην αγκαλιά του κι ίσως βρουν μες τα όνειρα,
την ηρεμία που έχασαν «ξύπνιοι».

Κάποιοι άλλοι περιφέρονται στο χώρο και
παρατηρούν τους διπλανούς τους όπως εσύ,
με ερευνητική διάθεση και με κριτική σκέψη.
Άλλοι καθιστοί επικεντρώνονται σε ένα
και μοναδικό χρώμα που υπάρχει στον τοίχο.
Τι να νιώθουν άραγε; Τι να σκέφτονται;
Τι γίνεται όταν πραγματικά κοιτάς το κόκκινο χρώμα;
Ή το μπλε; Ή το κίτρινο;      

Η άγνωστη ντυμένη στα μαύρα σου δείχνει μια θέση για να κάτσεις.
Κάθεσαι. Εκείνη κάθεται απέναντί σου.
Την κοιτάζεις. Σε κοιτάζει.
Χαμογελάει. Χαμογελάς.
Δε λέτε λέξη. Απαράβατος κανόνας: η σιωπή.
Τα μάτια σου στα μάτια της.
Όμορφα μάτια. Μπλε! Βαθύ μπλε! Φωτεινό…
Τι να έχει στην ψυχή της; Τι να έχει περάσει στη ζωή της;
Πόσα είναι αυτά που δε θα μάθεις ποτέ για εκείνη,
κι όμως για αρκετή ώρα μοιράζεσαι μαζί της χρόνο,
παρόντα χρόνο, χρόνο ουσιαστικό, ζωής και υπάρξεως.
Δάκρυα. Δάκρυα κυλούν στο πρόσωπο.
Δεν ξέρεις το λόγο.
Ίσως τα μάτια στα μάτια της είδαν τον πόνο της καρδιά της.
Μειδίαμα. Κατανόηση.
Πιο βαθειά από κάθε εξήγηση που θα μπορούσε
κάθε ορθολογιστικός συλλογισμός να εκφέρει με λόγια.
Χαμόγελα. Συνάντησες τον άλλον!
Νόημα να προχωρήσεις στο επόμενο στάδιο.

Σηκώνεσαι από την καρέκλα και προχωράς απερίσπαστος στο χώρο.
Το χαμόγελο έχει μείνει στα χείλη σου, γιατί γνώρισες μια αδερφή ψυχή
και χωρίς καν να μάθεις το όνομά της, η ενέργειά της σε διαπέρασε,
και επικοινωνήσατε σε μια άυλη γλώσσα.
Κουβαλώντας τη χαρά αυτής της σύνδεσης,
ανεβαίνεις πάνω σε μια ξύλινη πλατφόρμα.
Την περπατάς.
Δε φοράς παπούτσια κι έτσι νιώθεις το ξύλο πιο καλά στο δέρμα σου.
Πόσο λείο είναι. Πόσο ζωντανό!
Ξαφνικά, σου έρχεται η ανάγκη να χορέψεις.
Εκεί μπροστά σε τόσους ξένους. Στη μέση. Λίγο πιο πάνω από όλους.
Λες και είσαι στο κέντρο της σκηνής, χωρίς να είσαι.
Οι δρώντες γύρω σου αλληλεπιδρούν,
κι εσύ παρ’ όλο που είσαι μόνος πάνω στην ξύλινη πλατφόρμα,
αποτελείς μέλος του συνόλου στον ενιαίο χώρο που βρίσκεσαι.

Αναπάντεχα, έρχεται προς το μέρος σου ένας άντρας ντυμένος στα μαύρα.
Σου κάνει νόημα να κλείσεις τα μάτια.
Τα κλείνεις. Τον ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ.
Νιώθεις να σε πλησιάζει.
Αισθάνεσαι τις παλάμες του ζεστές να αγγίζουν
το μπροστινό και πίσω μέρος της ωμοπλάτης σου.
ΣΕ ΚΡΑΤΑ.
Θέρμη. Ανθρωπιά. Ανάσα βαθειά. Ανακούφιση.
Κάποιος είναι δίπλα σου.
Σε αγγίζει και σε νιώθει.
Ανθρώπινα. Αδερφικά.
Κύματα αγάπης σε αγκαλιάζουν.
Μες τη μέση άγνωστων, μα τελικά τόσο γνωστών ανθρώπων – γνώριμων,
επειδή όσο σου μοιάζουν, άλλο τόσο διαφέρουν από σένα – γίνεσαι ένα,
γινόμαστε ένα στο εδώ και τώρα της τόσο βιαστικής ζωής.

Ενώθηκες. Τέλος.

Μόλις διάβασες μια προσωπική κατάθεση εμπειρίας
με τη μέθοδο της Σέρβας καλλιτέχνιδας Marina Abramović.
Η γράφουσα θέλησε να μοιραστεί μαζί σου αυτό το βίωμα
για να σου δώσει μια γεύση από τη μοναδική ευκαιρία γνωριμίας της πιο ώριμης μορφής
άυλης τέχνης στο σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι:  την performance.

Πιο συγκεκριμένα, ο Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης «ΝΕΟΝ» και
το Marina Abramović Institute (MAI) παρουσιάζουν στην Αθήνα το πρόγραμμα «As One»,
μια βιωματική εκπαιδευτική διαδικασία σύγχρονης τέχνης, που απευθύνεται στο ελληνικό κοινό,
στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, για ενάμιση μήνα (10/3-24/4 ).

Το πρόγραμμα «As One» σε καλεί με ελεύθερη είσοδο
να γίνεις κι εσύ performer, μέσω της Μεθόδου της Abramović.
Η μέθοδος αυτή αποτελεί μια δημόσια συμμετοχική εμπειρία για μεγάλες ομάδες ανθρώπων,
με στόχο τη βίωση του παρόντος, την επανασύνδεση με τον εαυτό και
τη σύνδεση με τους άλλους μέσω της performance art.

Σε έναν κοινόχρηστο χώρο, ο επισκέπτης καλείται να κάνει – εάν το επιθυμεί –
και να παρακολουθήσει άλλους να κάνουν, μια σειρά πρωτότυπων ασκήσεων,
απόσταγμα σαράντα πέντε ετών ψυχοσωματικής ετοιμότητας, πειθαρχίας, συγκέντρωσης και αυτοελέγχου,
της ίδιας της Marina Abramović , εμπνευσμένων τόσο από την προσωπική της εκπαίδευση και εμπειρία,
όσο και από τα τελετουργικά δρώμενα, στα οποία έχει συμμετάσχει πλάι σε σαμάνους και
Θιβετιανούς μοναχούς, σε Αβορίγινες της Αυστραλίας και φυλές της Αφρικής και του Αμαζονίου.

Κάθε συμμετέχοντας είναι ελεύθερος να επιλέξει αν θα δοκιμάσει τις ασκήσεις της Μεθόδου
ο ίδιος ή αν απλώς θα κινηθεί στο αίθριο και τις αίθουσες του μουσείου παρακολουθώντας
άλλους να παίρνουν μέρος στη βιωματική αυτή διαδικασία.
Παράλληλα, μια νέα γενιά καλλιτεχνών, Ελλήνων και ξένων,
ύστερα από εντατική εκπαίδευση με τους συνεργάτες της Marina Abramović,
παρουσιάζει καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος τις δικές της performances
μακράς και μικρής διαρκείας. Διαλέξεις, workshops και οπτικοακουστικές παρουσιάσεις
ολοκληρώνουν το νέο για τα ελληνικά δεδομένα πολιτιστικό εγχείρημα.

Από παθητικός θεατής σε εικαστικά δρώμενα και πολιτιστικές εκδηλώσεις
μουσικής, χορού ή θεάτρου, ο επισκέπτης μεταμορφώνεται σε δρώντα πρόσωπο χωρίς μάσκα,
αποκομίζοντας τη σημασία της αλληλεπίδρασης και της διάδρασης μέσω της δικής του βιωματικής και ενεργητικής συμμετοχής σε performances, που δημιουργήθηκαν με σκοπό
την καθαρή επικοινωνία του καλλιτέχνη με το κοινό και το αντίστροφο,
σε παρόντα χρόνο, και με απόλυτη ελευθερία.
Το αποτέλεσμα αυτής της επικοινωνίας είναι το άυλο έργο τέχνης
που φτιάχνεται από τις ενέργειες και τις ψυχές συλλογικοτήτων και όχι ατομικοτήτων.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ίδια η Marina Abramović σου δίνει το μήνυμά της.
Συλλογίσου το με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά.

“We live in a world of constant distraction,
where taking the time to connect to ourselves
is becoming more and more difficult.

I have designed this experience to give the public
the opportunity to be free from these distractions
and to be connected with themselves, with each other,
and with the present moment.

Never has this been more relevant,
than Greece in these trying times.”

 

Ελένη Στ. Μαυροπούλου
Αθήνα, Απρίλιος, 2016

Δημοσιευμένο στο έντυπο και ηλεκτρονικό περιοδικό «Αιτωλικός Απόηχος«

 

Συνάντησε τα Εθογραφήματα στα social media:
Facebook / Twitter

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

My Orthodoxy

And He said, "Young man, I say to you, arise!"

Σημεία Καιρών

"Γρηγορείτε και προσεύχεσθε..."

ο Χριστιανός Ορθόδοξος

Δεν Ερευνώμεν, Πιστεύωμεν, η έρευνα είναι Αμαρτία

ΝΗΣΤΕΙΑ

Για τη νηστεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας

ORTHODOXY IS LOVE ╰⊰¸¸.•¨* ST JOHN MAXIMOVITCH & ST BRIGIT OF IRELAND

PAINTING LEAVES IN ORTHODOXY - EASTERN ORTHODOX CHURCH ╰⊰¸¸.•¨* Abel-Tasos Gkiouzelis - http://gkiouzelis.wordpress.com - Email: gkiouz.anast@gmail.com - Feel free to email me…!

Ἀκολουθίες Ὀρθοδοξίας

μὲ βαθειὰ ἀγάπη στὴ Θ.Λατρεία τῆς Έκκλησίας μας

ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

iassis

Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΝΟΝΑΣ..Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΘΛΟΣ...Η ΙΑΣΙΣ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ..

A walk with my camera

all about human interests

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

...όσο τρέχω για ουρανό, τόσο μικραίνει η μέρα....

Αντικλείδι

Οι έξεις στο δρόμο της Αρετής

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

Macedonian Ancestry

"I thank the gods for being Greek" - Alexander the Great

Ένωση Μακεδόνων Κέρκυρας

Ο Μέγας Αλέξανδρος

Παιδείας Εγκώμιον

εκπαίδευση, μόρφωση, πολιτισμός, κοινωνία, επιστήμη, πολιτική, βιβλία

greek culture/ελληνικός πολιτισμός

Ασημίνα Ντέλιου/ Asimina Nteliou συγγραφέας/writer

Ιχνηλατώντας το καινό

Απόπειρες ιχνηλάτησης μιας κοινωνίας προσώπων

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Κουκουνάρα Πυλίας Μεσσηνίας

Πολιτιστικός Σύλλογος ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ

patzaroula

nutrition - physical activity - motivation

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΗΒΩΝ ΚΑΙ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ

Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

...περιήγηση & δρώμενα...

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

κοινωνία αξιών

πολιτική αξιών

ΕΛΛΑΣ

Ανεξάρτητη ενημέρωση

Πόντος και Αριστερά

....... 'μώ τον νόμο σ' !

Αρέσει σε %d bloggers: